Deze week zijn we halverwege de Wilde Kust Deken, met nog vier weken te gaan, en ik merk echt hoe fijn het is om aan deze prachtige deken te werken. In een week waarin ik me behoorlijk angstig voelde omdat Kleine B ziek was en het stormachtige weer mijn gebruikelijke wandeltherapie bemoeilijkte, heb ik veel steun gevonden in mijn haakwerk om tot rust te komen.
Deze zachte, golvende rijen gaven me focus toen mijn gedachten alle kanten op schoten, en de kleuren hebben me zeker opgevrolijkt, zelfs op de meest grauwe dagen. Haken voelde als een noodzaak en ik ben er echt dol op vanwege alle therapeutische voordelen die het biedt. Tel daarbij op dat het hier ontzettend koud is geweest, en deze groeiende deken heeft me zeker warm en behaaglijk gehouden.
Deze week realiseerde ik me dat ik echt helemaal verliefd ben op dit kleurenpalet. Ik werk namelijk altijd heel ver vooruit met mijn dekenontwerpen, en voor de winterse crochet-along maak ik mijn definitieve kleurkeuzes meestal al aan het begin van de zomer ervoor. Dat betekent dat ze zo’n zeven tot acht maanden in mijn hoofd zitten voordat de CAL daadwerkelijk van start gaat, en dat is best veel tijd om na te denken (en te voelen). Gedurende de maanden dat ik met een deken bezig ben, schommelen mijn gevoelens natuurlijk, en met de nodige ervaring weet ik dat dat te verwachten is.
Maar deze week in het bijzonder zagen de Wilde Kust-kleuren er echt prachtig uit, terwijl ze in hun wollen zak naar me toe lonkten, en ik ben er opnieuw helemaal verliefd op geworden. Misschien komt het door het intense grijs buiten, maar ik voel een diepe dankbaarheid voor de rol die kleur in mijn leven speelt, voor het vermogen om mijn ziel op te vrolijken en me een eindeloze dosis creatieve vreugde te geven.
Ik ben blij om jullie weer eens de Wilde Kust-kleuren van dichtbij te laten zien, en deze week zijn de roze tinten aan de beurt. Ik heb twee van de nieuwere Stylecraft-kleuren uitgekozen (heather en cinder rose) en er framboos aan toegevoegd, een oude favoriet die ik al in veel van mijn eerdere dekens heb gebruikt. Toen ik foto’s verzamelde om de roze tinten van de noordkust te vieren, was het geweldig om te zien hoe goed mijn garenkeuzes erbij pasten.
De wilde graslanden die langs de zandduinen van Linsdisfarne groeien, staan midden in de zomer volledig in bloei, met smalle wandelpaden die zich een weg banen door uitgestrekte velden met grassen en kleurrijke bloemen.
Ik vond het ook geweldig om kustbloemen op het strand te zien groeien, en deze prachtige lichtroze-lila bloemen trokken echt mijn aandacht. Ik denk dat het zeeraket is, maar ik weet het niet helemaal zeker – in ieder geval droeg deze mooie bloem zeker bij aan het kleurenpalet van Wilde Kust dat ik in gedachten aan het samenstellen was.
Ook frambozenroze zeewier, daar is behoorlijk wat van te vinden op onze noordelijke stranden en ik vind het heerlijk om die onverwachte kleur tegen te komen tijdens mijn wandelingen langs de kust.
Net als in de voorgaande weken, toen ik jullie de blauwe en paarse tinten liet zien, was er ook nu weer een flinke dosis roze te bespeuren in de lucht boven de kust. Ik ben dol op deze foto en kan me nog levendig herinneren dat ik daar op dat strand stond, op een avond nadat de zon achter de zee was gezakt, en vol bewondering keek naar de steeds veranderende kleuren om me heen. Zomervakanties aan zee zijn magisch en precies wat ik altijd al heb gedroomd.
En nu vertrouw ik op mijn foto’s en gehaakte strepen voor een virtuele dosis zomerse vrolijkheid, terwijl we ons een weg banen door een bijzonder grijze, sombere winter. Ik zit bij de open haard en haak, terwijl ik mezelf warm en knus houd en me laat meevoeren in een zomerse dagdroom.
In het weekend, als het ’s ochtends minder druk is, sluip ik nog even terug naar bed met een tweede kop koffie en mijn Wilde Kust-deken. Het is zo’n prachtige manier om een deken te maken, ik kan het van harte aanbevelen! Ik merk dat mijn handen ’s ochtends vroeg de perfecte temperatuur hebben en dat die prachtige strepen als warme broodjes van mijn haak vliegen. Het is een ontzettend bevredigende manier om de dag te beginnen, moet ik zeggen.
In deel vier van deze week is er een prachtige reeks kleuren die de essentie van de ruige kust perfect weergeven, en ik kan er maar niet genoeg van krijgen. Mistletoe (zeewier), Noordzee (de Noordzee!), Violet (wilde bloemen), Cipres (hoog zomergras) en Boshyacint (knikkende klokjesbloem). De harmonieuze combinatie van deze vijf kleuren is in mijn ogen pure perfectie.
Deze week komen er dus nog twintig strepen bij, waardoor we op een totaal van vijfenzeventig komen.
In dit stadium van de deken krijg je echt een idee van hoe ik het kleurenpalet in balans breng. Elke week bepaal ik een zorgvuldig gekozen kleurenvolgorde die ik ‘geplande willekeurigheid’ noem. Dat betekent dat ik probeer het er moeiteloos uit te laten zien met een vrolijke mix van de vijftien tinten, maar achter de schermen denk ik er heel goed over na en werk ik hard om de harmonie en orde te bewaren. Ik hanteer bepaalde regels, maar de meeste keuzes maak ik met mijn hart.
Ik denk dat je het eindresultaat pas echt goed zult begrijpen als deel vier van Wilde Kust af is. Het ritme en de harmonie van de kleuren zijn dan goed neergezet…
…en naarmate de deken groeit, is het subtiele spel van het geschulpte patroon een lust voor het oog. Tenminste, dat vind ik… haha… ik word namelijk nogal snel verliefd op mijn dekenontwerpen!
Hier zijn de kleuren voor deel 4 van de Wilde Kust CAL: strepen 56 – 75.
Vergeet niet dat elke streep uit twee rijen haken bestaat en dat je het patroon van 4 toeren herhaalt zoals in deel 1.
Je kunt ook het werkblad downloaden:
WILDE KUST DEEL 4 KLEURENWERKBLAD
Ik heb deze week minder tijd op sociale media doorgebracht, omdat het leven behoorlijk hectisch was en ik me volledig op mijn dagelijkse bezigheden als moeder en echtgenote heb gericht. Ik heb even snel door een paar berichten in de Facebookgroepen gebladerd en ik dacht dat jullie deze foto van Gill wel leuk zouden vinden. Het is het begin van haar Wilde Kust Bloemenpers-deken en ik vind hem er nu al fantastisch uitzien. Ze besteedt veel aandacht aan de balans van kleuren in elk vierkantje en doet het geweldig.
Volgende week deel ik nog meer foto’s. Bedankt aan iedereen die bijdraagt op Facebook en Instagram, onze Attic24-community bloeit helemaal op tijdens deze CAL.
J heeft deze week vakantie en heeft de tijd doorgebracht met knutselen aan zijn pc, het toevoegen van nieuwe/snelle/technische snufjes en eigenlijk gewoon doen wat hij het liefst doet. Daardoor heb ik overdag kunnen genieten van een rustige woonkamer en de Grote Stoel, waar het licht dat door onze grote erker naar binnen valt, een fijne plek is om te zitten haken.
Natuurlijk betekent dit dat de strijd met Miss Tilly weer volop aan de gang is, want zij is er absoluut van overtuigd dat deze stoel van haar is. Ze wacht geduldig tot ik even opsta en dan staat ze er binnen een oogwenk alweer, klaar om de stoel te claimen.
Ze maakt echter goed gebruik van deze met garen beklede stoel en ik denk dat we gerust kunnen stellen dat ze de Wilde Kust-deken officieel heeft goedgekeurd wat betreft kwaliteit en comfort 🙂
Ik stuur jullie allemaal heel veel liefs en ik hoop dat jullie ook fijne, knusse dagen hebben. Volgende week stappen we februari in en ik kijk ernaar uit dat de dagen weer lichter en zonniger worden… houd dat vast en heb een geweldige week, lieve mensen!
Wilde Kust Links
- Wilde Kust introductie
- Wilde Kust Haakpatroon
- Wilde Kust Harmony
- Wilde Kust – Deel 1 kleurinformatie
- Wilde Kust – Deel 2 Kleureninformatie
- Wilde Kust – Deel 3 Kleureninformatie
- Wilde Kust garenpakketten Woolwarehouse
- Wilde Kust garenpakketten de Wolkast
Creatieve, enthousiaste en lieve Iris van Meer is het gezicht achter Een Mooi Gebaar en vertaalt, ontwerpt en deelt meer dan duizend haakpatronen met jullie op dit stukje internet.
Mijn verhaal, over hoe ik van onhandige knutselaar toch nog creatieve ondernemer ben geworden, lees je hier: Mijn Verhaal
Als je contact met Iris wil opnemen, ga je naar de contactpagina