Achter de schermen (Deel 1): De Grote Digitale Verhuizing 📦

Lieve haaksters,

De digitale verhuizing. Terwijl jullie dit lezen, lig ik als het goed is ergens met mijn voeten omhoog te genieten van een welverdiende vakantie. De koffer zit ongetwijfeld vol met zachte bollen garen en er hangt gegarandeerd een halfafgemaakt project over de rand van mijn strandstoel. De website draait ondertussen braaf door op de achtergrond, maar achter die schone, rustige schijn schuilt een digitaal slagveld.

De afgelopen maanden ben ik achter de schermen namelijk begonnen aan een monsterklus. Een verbouwing van zo’n gigantische schaal dat de gemiddelde aannemer er gillend van zou weglopen. Vandaag neem ik jullie gezellig mee achter de schermen van de grote Een Mooi Gebaar metamorfose!

Het sneaky groeiproces van een digitale garenkast - Digitale Verhuizing

Je kent het vast wel met je eigen garenvoorraad: je begint ooit met een bescheiden mandje onder de bank. Een paar bolletjes katoen hier, een restje acryl daar. Maar ongemerkt groeit dat mandje uit tot een doos. Die doos wordt een plank, die plank wordt een kast, en voor je het weet heeft je garencollectie een complete kamer in het huis overgenomen. Je vraagt je oprecht af hoe het er allemaal is gekomen, maar elk bolletje heeft zijn eigen herinnering en waarde.

Precies zo is het ook gegaan met Een Mooi Gebaar. Wat jaren geleden begon als een enthousiaste, bescheiden blog om mijn eigen haakavonturen te delen, is door de jaren heen uitgegroeid tot een gigantisch digitaal imperium. Inmiddels herbergt de website maar liefst 1500 unieke haakpatronen, tutorials en CAL-onderdelen.

Dat is een fabelachtig aantal waar ik ontzettend trots op ben, maar het bracht ook een groot nadeel met zich mee. Net als een favoriete gehaakte trui die na jaren intensief dragen en wassen hier en daar wat begint te pluizen, was de achterkant van de website toe aan een flinke onderhoudsbeurt. De constructie was nog warm en stevig, maar de digitale vezels zaten hopeloos in de knoop.

Waarom ik 1500 foto's aan het knuffelen ben - Digitale Verhuizing

Het grote doel van deze gigantische zomerverbouwing? Een website die straks sneller laadt dan jij een losse kunt haken, en waarop je nóg makkelijker precies dat ene patroon vindt waar je naar zoekt. Maar om dat voor elkaar te krijgen, moet ik door een diep, donker dal dat "monnikenwerk" heet. Een van de allergrootste klussen is het handmatig vervangen en optimaliseren van de uitgelichte afbeeldingen.

Stel je voor dat je thuis een fysiek fotoalbum op de koffietafel hebt liggen met 1500 foto's. En stel je nu voor dat je bij élke foto handmatig de achterkant moet oppoetsen, moet controleren of de titel nog wel recht staat, de kreukels eruit moet strijken en hem vervolgens in een gloednieuw, strak georganiseerd mapje moet stoppen. Klinkt vermoeiend? Mijn muis-arm heeft inmiddels een eigen postcode aangevraagd, kan ik je vertellen!

Het is namelijk niet simpelweg een kwestie van een nieuw fotootje uploaden en op 'opslaan' klikken. Nee, bij elk van die 1500 patronen moet ik de foto openen, controleren of het formaat klopt (want oude foto's waren vaak veel te zwaar, waardoor de pagina op je telefoon traag laadde), de afbeelding verkleinen zonder dat de kwaliteit verloren gaat, en de zogenaamde 'alt-tekst' invullen. Dat laatste is een beschrijving voor blinden, slechtzienden én voor Google, zodat de zoekmachine sneller begrijpt dat er een schitterende roze deken op de foto staat. Daarna pas kan de pagina worden bijgewerkt. En dan door naar de volgende. Keer 1500.

Mijn dagelijkse routine van de afgelopen tijd:
[Patroon openen] ➡️ [Foto downloaden] ➡️ [Foto verkleinen & oppoetsen] ➡️ [Alt-tekst schrijven] ➡️ [Opslaan] ➡️ [Kop thee drinken tegen de kramp] ➡️ [Herhaal x 1500]

Zo werden de foto's getoond met het nieuwe thema, maar de 'oude' foto's. Niet leesbaar, niet mooi, geen idee wat je gaat maken:

De magische tussenstand (en de blaar op mijn vinger) - Digitale Verhuizing

Ik zal heel eerlijk met jullie zijn: er zijn momenten geweest dat ik met mijn handen in het haar boven het toetsenbord hing. Dan keek ik naar de lijst met patronen en dacht ik: Iris, waar ben je in hemelsnaam aan begonnen? Maar opgeven zit niet in de aard van een haker — wij halen immers ook gerust een hele deken uit als er tien toeren terug een foutje bleek te zitten!

Inmiddels heb ik de magische grens van de eerste 200 patronen volledig doorbroken. De eerste 200 patronen staan er nu vlijmscherp, razendsnel en perfect georganiseerd bij. Dat betekent dat er nog zo'n 1300 te gaan zijn, maar het begin is er en het resultaat is nu al voelbaar.

Waar doen we het eigenlijk voor? - Digitale Verhuizing

Waarom ik mezelf al deze moeite getroost? Omdat ik wil dat Een Mooi Gebaar jullie absolute veilige haakhaven blijft. Niets is zo irritant als op de bank zitten met je haaknaald in de aanslag, en moeten wachten tot een websitepagina eindelijk eens geladen is op je tablet of telefoon. Straks vliegt de site over je scherm.

Bovendien is deze grote schoonmaak de fundering voor iets heel cools: een super-de-luxe filterfunctie die we later dit jaar gaan uitrollen. Maar om die filterfunctie te laten werken, moest de basis éérst honderd procent pluisvrij zijn.

De komende weken vertel ik jullie in deze serie nóg meer over de avonturen achter de schermen. De techniek had namelijk ook nog een heel bijzondere verrassing voor me in petto (spoiler: één lettertje verschil in de code zorgde voor een complete digitale crisissituatie en slapeloze nachten).

Voor nu: pak er lekker een warm kopje thee bij, zoek een mooi patroon uit tussen de eerste 200 schone pagina's en heel veel haakplezier gewenst! Tot snel bij deel 2!

Haakgroetjes, Iris

Dit is deel 1 van de serie Achter de Schermen. Volgende keer in deel 2: Spoken in de code.